„Przedziwnym trafem obydwa gmachy — gimnazjum Macierzy ii dyrekcja kolei — ocalały z wojennej zawieruchy i syn pisarza Zenon WestrupPrzybyszewski, od dzieciństwa żyjący w Szwecji, oglądał je, kiedy w składzie delegacji szwedzkich działaczy kulturalnych zwiedzał w 1959 roku Gdańsk. Chodził kochanymi uliczkami ojca, podziwiał dzieło odbudowy miasta, wzruszony żywą w ojczyźnie pamięcią o Stanisławie Przybyszewskim.
Chopin, Matejko, Przybyszewski — trzej gdańscy przechodnie — echa ich kroków utrwaliły uliczne tabliczki.
Muzyczna szafa
en felieton powinien zacząć się skrzypem otwieranej szafy, ale w XVII wieku, kiedy w Gdańsku produkowano słynne szafy, nie umiano utrwalać dźwięków. Można by wprawdzie nagrać i odtworzyć skrzyp szafy nabytej w połowie XX wieku w gdańskim domu towarowym, ale byłby to żałosny pisk obrażający solidną robotę dawnych mistrzów. Poniechajmy więc dźwięków i zajmijmy się kształtem gdańskich mebli. Kształtem tak pięknym, że aż zatrzymującym uwagę w królewskich komnatach wawelskiego zamku, w salach Muzeum Narodowego w Warszawie, w dostojnych gabinetach uczonych, snobistycznych willach bankierów i starym polskim dworku rodziców Karola Szymanowskiego.“(15)