„Mniej więcej około połowy kwietnia Generalny Inspektor Sił Zbrojnych zwołał odprawę inspektorską frontu wschodniego. Marszałek RydzSmigły poinformował zebranych o sytuacji politycznej, streszczając zwięźle żądania niemieckie. Następnie scharakteryzował stanowisko wspólne Prezydenta Rzeczypospolitej i Wodza Naczelnego, którego konsekwencją była częściowa mobilizacja polskich sił zbrojnych. W dalszych swych wywodach Marszałek podkreślił zupełną naszą solidarność i ścisłe porozumienie z Francją i Anglią, wyraził się optymistycznie o szansach utrzymania pokoju, podkreślając jednak, że ocena powyższa nie powinna usypiać czujności Polaków. Na zakończenie zlecił on inspektorom frontu wschodniego normalne kontynuowanie prac inspekcyjnych, lecz tylko w stosunku do jednostek nie zmobilizowanych, wreszcie nakazał wykończenie w przewidzianym terminie odcinkowych planów obrony.
Rozpoczął się okres wojny nerwów przed światem całym stanęło pytanie, czy Hitler zdecyduje się napaść na Polskę w warunkach, które wobec udzielonych niedawno gwarancji brytyjskich wykluczać musiały nadzieje niemieckie na zlokalizowanie konfliktu zbrojnego, inaczej mówiąc — czy uważa on stan swoich przygotowań za dostatecznie zaawansowany, aby rozpocząć rozgrywkę o hegemonię Niemiec w skali światowej.“(1)