„— Mieliśmy tam dwa pokoje. W jednym spaliśmy wszyscy razem, drugi służył do „układów". Tak samo jak i w Szczecinie moim zadaniem było wymienianie waluty i czuwanie nad interesami.
W „Skalnym" na gościnnych występach przebywała też „Ela" z Warszawy. W zimie kochała góry, więc przenosiła się do pracy w modnych, narciarskich miejscowościach. Miała 32 łata i bardzo podobała się „Tulipanowi". Widząc ten romans, „Klau
dia", jedna z trójki szczecinianek, zrobiła mu z tego powodu wielką awanturę w hotelu, przypominając z kim przyjechał i kto za niego płaci. Wtedy „Tulipan" postanowił rzucić trzy gracje i z „Elą" wyjechał z Karpacza.
Przyjechali do stolicy. „Tulipan" zaczął pracować z nową dziewczyną. W Warszawie szlo im jednak bardzo ciężko, duża konkurencja, mało chętnych do wymiany dewiz. Widząc, że „Tulipan" nie daje sob rady, „Ela" zaczęła go lekceważyć. W tym fachu bowiem, bardziej niż w innych, liczą się efekty, nie sentymenty. Pewnego razu, po powrocie do domu, Kalibabka zastał „Elę" nie z klientem, lecz z jej dawnym przyjacielem. Nie miał tu już nic do szukania.
Po każdej kolejnej klęsce zostawał mu jeszcze dom rodzinny. Tak więc i teraz, porzucony przez „Elę", bez grosza przy duszy, przyjechał do matki w Dziwnowie. W domu znowu zabawił bardzo krótko, gdyż matka zaczęła mu robić wymówki i miała pretensje“(3)